Burza - Wiersze Wiciarzy - Popiół z Lachów


Burza

Noc głuchą, ciężką i parną cios błyskawicy rozłupał. Krzyk nagły ciszę rozgarnął Zadrgała ziemi skorupa.

Czy bór z korzeniem wypruty gościńcem puścił się w taniec? Czy dudnią podkute buty? Czy działa toczą na szaniec? Czy burza gniewem się pieni za wolą Boga-Cieśli? A może ludzie pokrzywdzeni nareszcie bunt podnieśli? Niebo tam w chmurach, piorunach! Ziemia powodzią spływa I mątem idzie ku nam... O słońce! słońce! - przybywaj!

Bolesław Dejworek